Mereczanka 2007

X OLSZTYŃSKI MIĘDZYNARODOWY SPŁYW KAJAKOWY

MERECZANKA (88 km) – 28.07. – 05.08.2007r.

Był to jubileuszowy spływ. Jak na szczególny spływ okazał się rzeczywiście nieco inny, przynajmniej pod dwoma względami. Po pierwsze spływaliśmy zagranicą, na Litwie, zwiedzając więcej niż zwykle, a po drugie na 9 dni spływu tylko 3 dni były w ogóle bez deszczu. Pierwsze brzmi ciekawie, drugie niezbyt. Na szczęście nikt nie przemókł, nie rozchorował się, nikt nie spał w mokrym śpiworze … no czasami obserwowałem spadek nastroju u niektórych osób (niestety profesjonalnie nie mogłem pomóc – psychiatria czy psychologia są mi odległe …). Dopłynęliśmy do końca dziwiąc się jak wartki jest nurt Mereczanki, jak szybko nasze kajaki przemierzają kolejne odcinki. Nieprawdopodobne. Ostatnie 9 km przepłynąłem w około 90 minut sześciokrotnie machając wiosłem … Takich rzek czasami też nam trzeba – to do ciebie zwariowana Łupawo !!!

Nasza trasa : Valkininkai (Salcia 2,0; Merecznka 89,0) – Merkine (3,0)

 

 Dzień
 Odcinek
 Ilość km
 Opis – atrakcje – inne
Sobota
28.07.2007
Troki
Dojazd do Slenyje Kempingas w Trokach. Uroczysta obiadokolacja o godz. 19.00 w restauracji na kempingu (wprowadzenie sztandaru, „okoszulkowanie” uczestników).
Niedziela
29.07.2007
Troki, Wilno
Grupowe i indywidualne zwiedzanie miast. Litewski obiad w Cili Kaimas w Wilnie. Przejazd na pole namiotowe w Valkininkai.
Poniedziałek
30.07.2007
Valkininkai – Bieksios
20 km
Valkininkai (Walkinie) – miejscowość licząca ponad tysiąc mieszkańców. Obozowaliśmy nad dopływem Mereczanki – Soloczą (Salcia).
Wtorek
31.07.2007
Bieksios – Varena
26 km
Płynęliśmy przez rezerwat geologiczny głazów narzutowych. Przed II Wojną Światową do rzeki dochodziła granica pomiędzy RP i Litwą i przez kilkadziesiąt kilometrów Mereczanka była rzeką graniczną.
Obozowisko przy nieczynnym moście w Starych Oranach (Senoji Varena).
Środa
01.08.2007
Varena – Perloja
12 km
Miejscami rzeka poszerza się do 50 m.
Chrzciny nowicjuszy. Doskonały program artystyczny kotów.
Czwartek
02.08.2007
Perloja – Kasciunai
21 km
Dzukijski Park Narodowy (22,9). Obozujemy na wyznaczonym polu namiotowym przy dopływie Skrobłus (Skroblus).
Piątek
03.08.2007
Kasciunai – Merkine
9 km
Zakończenie spływu przed mostem na trasie A4 (3 km od Merkine). Wieczór śląski z gadżetami.
Sobota
04.08.2007
Merkine, Grutas, Druskininkai
Niedziela
05.08.2007
Druskininkai
Ostatnie wspólne śniadanie ze zsiadłym mlekiem do kawy. Powroty …

Troki, które ujrzeliśmy pierwszego dnia naszej wyprawy, urzekły nas zamkiem księcia Witolda położonym na wyspie jeziora Galve. Jest to gotycka budowla wybudowana na początku XV wieku przez władcę państwa litewskiego. Przez długi czas była ona rezydencją książąt litewskich. Wcześniej na jej miejscu stała drewniana warownia wybudowana już z początkiem wieku XIV. W pobliżu zaś stał zamek Kiejstuta. Oba zamki odpierały liczne najazdy krzyżackie, były też szturmowane przez Władysława Jagiełłę w czasie jego zatargu z Witoldem. Z tego powodu książę musiał na jakiś czas opuścić swoją twierdzę, a powrócił do niej dopiero w momencie objęcia tronu wielkoksiążęcego. Od tego czasu przebywał w zamku znacznie częściej niż w stołecznym Wilnie, a po jakimś czasie wzniósł w tym miejscu zamek murowany. Po śmierci Witolda warownia przez długi czas nie była rezydencją władców, ale rodzajem więzienia dla osób wysoko postawionych. Król Zygmunt Stary osadził w niej możnowładcę litewskiego z rodu Gosztołdów, a wcześniej była tu przetrzymywana Helena, wdowa po Aleksandrze Jagiellończyku. Dopiero Zygmunt August przerwał tę tradycję i urządził w zamku swoją letnią rezydencję. Po jego śmierci zabytek popadł jednak w zapomnienie. Zniszczony został w czasie wojny z Moskwą w roku 1655 i już nigdy nie przywrócono mu dawnego znaczenia. Pierwsze próby ratowania pozostałości podjęto na początku XX wieku, a później prace były kontynuowane pod kierunkiem Stanisława Lorentza. Na początku lat 60- tych odbudowano zamek górny wraz z wieżą, a w latach następnych podjęto trud odbudowy zamku dolnego. Do dziś zamek jest potężną budowlą zajmującą większość powierzchni wyspy. W jego górnej części mieściła się niegdyś rezydencja książąt. Naroża tej części zamku wspierają potężne szkarpy, a wokół biegną kamienne mury. Oba zamki oddziela fosa. Podzamcze ma plan wielokąta, mieściły się tu niegdyś zabudowania gospodarcze. Wejście na dziedziniec wiedzie przez czworoboczną basztę bramną.
Pozostałością rządów Witolda jest też wzniesiona w Trokach w 1409 roku świątynia katolicka pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny. Ma ona postać trójnawowej bazyliki na planie trapezu z wielobocznie zamkniętym prezbiterium, do którego przylega zakrystia i kaplica Romerów. Po bokach znajdują się dwie czworoboczne i czterokondygnacyjne wieże z attykowym frontonem pomiędzy nimi. Prezbiterium zachowało charakter gotycki, a wystrój wnętrza jest w większości barokowy. Składa się nań przede wszystkim monumentalny ołtarz z drewna ozdobiony kolumnami i licznymi rzeźbami. Jego częścią jest też obraz Madonny Trockiej, która czczona jest na Litwie obok Matki Boskiej Ostrobramskiej. Madonna została przysłonięta pozłacaną suknią i udekorowana koronami papieskimi podarowanymi przez papieża Klemensa XI. W kościele znajduje się także bogato zdobiona ambona barokowa i prospekt organowy z roku 1800. Pozostałe cenne obrazy świątyni to: Św. Dominik i św. Franciszek ( z przeł. XVII i XVIII w.), Złożenie Chrystusa do grobu (XVII- XVIII w.), Apostoł Piotr (XVII-XVIII w.), portret wielkiego księcia Witolda (pocz. XVIII w.), Św. Jan Nepomucen (1726), Sąd Salomona ( XVIII w.), Apostoł Paweł ( z II poł. XIX w.), Św. Tadeusz (z II poł. XIX w.), Matka Boska Różańcowa ( z przeł. XIX i XX w.).
Jedną z osobliwości trockich jest cmentarz karaimski, położony nad brzegiem jeziora Tamaryszki. Cmentarz założony został w XV wieku i z tego okresu pochodzą najstarsze groby. Nekropolia mieści bardzo wiele starych nagrobków z napisami w różnych językach. Stara część cmentarzyska otoczona jest też zabytkowym dziewiętnastowiecznym ogrodzeniem. Karaimi- społeczność etniczno- religijna pochodzenia tureckiego o wyznaniu mającym korzenie judaistyczne od sześciu wieków zamieszkuje Litwę, w Trokach jest ich obecnie 70. Witold sprowadził ich tu w po wyprawie wojennej na Krym i obdarzył wielkim zaufaniem, powierzając funkcję ochrony zamku w Trokach. Ze względu na przypisywaną im uczciwość i szlachetność cieszyli się przywilejami władców, mimo iż nie byli ludnością chrześcijańską. W Trokach organizowane są często wystawy poświęcone ich kulturze i obyczajom. Oprócz wspomnianej nekropolii można w mieście zwiedzić unikatową świątynię karaimską- kienesę
Kienesa karaimska w Trokach wybudowana została w XVIII wieku. Był to budynek drewniany, który uległ kilkakrotnym pożarom. Ostatnia odbudowa trwała w latach 1894- 1904. Wzniesiono wówczas budowlę na podmurówce kamiennej pokrytą czterospadowym dachem i z czworoboczną wieżą. Charakterystyczne jest wnętrze świątyni, w którym pomieszczenie dla mężczyzn oddzielone jest od części dla kobiet ażurową ścianką. Nad przedsionkiem wznosi się wsparty na kolumnach balkon. Wystrój świątyni jest ascetyczny. Kienesa znajduje się przy ulicy Karaimskiej, gdzie od dawna mieściły się siedziby Karaimów trockich. Zachowała się tam również część historycznej zabudowy, głównie dziewiętnastowiecznej, z charakterystycznymi domami mieszkalnymi o potrójnych oknach na ścianie szczytowej.

Druskininkai – Druskienniki, znane nam Polakom najstarsze i największe uzdrowisko litewskie. Odwiedziliśmy to miasto z ogromną przyjemnością po trudnych i zimnych dniach nad Mereczanką. Spotkaliśmy tam dwie połówki Avocado.
Druskienniki położone są 90 m.n.p.m. na prawym brzegu Niemna z populacją około 17 tysięcy mieszkańców (na terenie całego samorządu – około 25 tys. mieszkańców). Średnia roczna temperatura wynosi +7,5 C w zimie i +18C w lecie. Wilgotność ok. 70 %. W promieniu 8-10 kilometrów od miasta znajduje się 12 najczystszych litewskich jezior. Najcenniejsze w Druskiennikach to źródła wód mineralnych i borowiny, które swoimi właściwościami dorównują tym z najsłynniejszych europejskich uzdrowisk. Druskienniki są bogate w obiekty wypoczynkowe i rekreacyjne: hotele, domy wypoczynkowe, ośrodki zdrowotne. W uzdrowisku wrze intensywne życie kulturalne, tutaj znajduje się 6 muzeów, z których najbardziej znane jest muzeum rzeźb radzieckich „Grūto parkas”.
Park Wodny w Druskiennikach, otwarty pod koniec 2006 roku, znajduje się w samym centrum miasta, tuż obok głównego placu i Urzędu Miasta. Spędziliśmy w nim przyjemne chwile odmaczając skórę po rzece, a potem tańczyliśmy na głównym placu miasta …

Informacje o rzece : Merkys czyli Mereczanka jest prawym dopływem Niemna (Nemunas). Pod względem długości stanowi szóstą rzekę Litwy. Bierze początek na Wyżynie Oszmiańskiej na Białorusi w pobliżu granicy litewsko-białoruskiej. Na Litwie przepływa przeważnie przez zalesione tereny, jednakże może zachwycić zmiennością krajobrazów, szczególnie na terenie Dzukijskiego Parku Narodowego. Pokonanie szlaku jest bardzo proste.

Podstawowe informacje na temat Mereczanki :
długość rzeki – 207,4 km
długość szlaku – 188,7 km
średni spadek na szlaku – 0,63 ‰

Uczestnicy (24 osoby) : Agusia i Darek; Monika i Artur; Grażynka i Przemek; Ania i Marek Mareccy; Elunia i Marek-Michał; Magda i Piotrek; Gocha i Maxiu; Jacuś Piskuś i Marcel; Paweł i Benek; Lechu i Jacuś; Romek i Arek; Tomek i Grzesiek.

Wydarzenia :

  • Śląsk przyjechał na czas !!!
  • Graża do Przemka : „nie bujaj kajakiem bo żonka się boi”
  • pieprzeni Niemcy, którzy nie wpuścili nas na pole namiotowe
  • afera św. Jacka – „Jezu Ufam Tobie”
  • czekolada z kminkiem (pomysłodawstwa Jackowego)
  • pogoń nowicjuszy za sztandarem w trakcie chrzcin
  • wieczory regionalne (warmiński, mazowiecki, kaszubski, ślaski)
  • zagubione w rzece : gacie Marcelowe i komórka
  • nowa komórka Maxia i długa rozmowa z Polską
  • pijany przewodnik w Bieksios prowadzący do sklepu
  • babuszki z likierem od Pawła
  • liczne, żarłoczne komary
  • pływanie barkami (po 8 kajaków)
  • prezesi grup regionalnych
  • stada bocianów wszędzie
  • rodzina patologiczna i interwencja policji
  • matka – jest tylko jedna
  • Magda – „zasadniczo to gdzie się rozbijacie ?”
  • owocowe litewskie białe serki – desery
  • chrzciny i spływowe ślubowanie

Polecana literatura :
1). „Mereczanka i Uła” – przewodnik dla kajakarzy. J. Kramek. Wydawnictwo Pascal. Bielsko Biała 2004.

Linki :
http://www.camptrakai.lt/en/eng.htm
http://www.kaylon.pl/splywy-kajakowe-mereczanka.html
http://eskapady.com/nemunas/index.php/kajaki/ula_mereczanka/
http://splywy-suwalszczyzna.pl/index.php?sid=19
www.travel.lt/turizmas/index.jsp
www.szot.pl
www.inyourpocket.com/city/trakai.html
www.trakai.lt
www.kybynlar.lt/en
www.kibinas.lt
www.spa-vilnius.lt
www.druskonis.lt
www.druskininkai.lt/index.php/en/
www.akvapark.lt
www.sicilia.lt
http://hiker.com.pl/troki.php
http://pl.litauen-netz.de/165/troki-trakai-pl.html
http://www.wilno.name/

div#stuning-header .dfd-stuning-header-bg-container {background-image: url(http://omsk.com.pl/wp-content/uploads/2018/01/f215.jpg);background-size: cover;background-position: center center;background-attachment: initial;background-repeat: no-repeat;}#stuning-header div.page-title-inner {min-height: 460px;}